"μπαίνεις σ' ένα τηλεφωνικό θάλαμο και βλέπεις ένα χαρτάκι που γράφει ένα τηλεφωνικό αριθμό. αποφασίζεις να τον καλέσεις. γράψε την ιστορία"

θεμα απο τον Γιωργο Φλωρακη βλ. http://radiopoetry.blogspot.com/



ψαχουλευα με το δεξι στο ντουλαπακι ποση ωρα. Μετα στις τσεπες μου, προσεκτικα μην και ξεχαστω απ τον δρομο. Τιποτα παλι. Γαμωτο, λεω απο μεσα μου δεν μπορει καπου τις εχω βαλει...
ηθελα καραμελα οπωσδηποτε. Το στομα μου βρωμουσε τσιγαριλα και ποτο. Πως θα πηγαινα σε τετοια κατασταση. Α, δεν παιζει, στο πρωτο περιπτερο θα κατεβω να παρω τιποτε.
Εκεινη τη στιγμη που σκεφτομουν αυτο, στο απειροελαχιστο κενο που εκανε η σκεψη μου, ακουσα τα χιονια που εκανε το ραδιο. Πατησα την μνημη και επιασα κατι που με τιναξε. Καλα με δουλευουνε; Ακου τι παιζει ο ανθρωπος! Primitive Radio Gods... standing outside a broken phone booth... που το θυμηθηκανε αυτο; Να’ναι καλα οι συλλογες, μού απαντησα... ωραιο τραγουδακι δε λεω.
Κι ετσι θυμηθηκα το θεμα που ειχε βαλει ο γιωργος στα παιδια της διαδραστικης. Η αληθεια ειναι οτι με ειχε ιντριγκαρει το θεμα.. μα τι λεξη κι αυτη.. ιντριγκαρει... τελος παντων ναι. Διαβασα μερικα αποσπασματα των αλλων παιδιων κι αποθαρυνθηκα. Λεω, ασε φιλαρακι, αυτο δεν ειναι για σενα.
Μα που ειναι αυτες οι καραμελες! Και τις ακριβοπληρωσα κι ολας! Ουφ! Ολα στραβα θα μου πανε σ αυτο το ταξιδι;!.. κατουργιεμαι κι ολας και τοσα χιλιομετρα τωρα ενα μερος της προκοπης δεν βρηκα να κανω το χρεος μου... για να δουμε... ας σκεφτω κατι να ξεχαστω... λοιπον.. τι θα εκανα αν εβρισκα λεει ενα χαρτακι, μπλε; Θυμαμαι καλα; Το ειχε περιγραψει ως μπλε; Τι το ψαχνεις ρε αννουλα;! Ναι μπλε ηταν το παλιοχαρτο! Ωραια, παρακατω.. εγραφε λεει ενα νουμερο πανω στο χαρτακι, κι ητανε κολλημενο στον τηλεφωνικο θαλαμο. Να οριστε.. εκει ειχα κολλησει οταν το πρωτοσκεφτομουνα.. πως στο καλο θα βρεθω εγω ταχα μου στον τηλεφωνικο θαλαμο; Να πω οτι εχω ενα κινητο και μου χαλασε κι ηταν επειγον να παρω ενα τηλεφωνο; Εδω κολλαει η βλακεια! Εχω δυο κινητα! Ποσες πιθανοτητες υπαρχουνε να μου χαλασουνε και τα δυο; Η εστω να χαλασει το ενα και να ξεμεινω απο μοναδες στο αλλο;
Χααααα χααααααααα χαααα χαααααα!!! Χααα χιχιχιχι!χαααα!.. αχ καλο!!! Θυμηθηκα ενα αστειο αναγραμματισμων που εκανα στη μαρια! Ε ρε γελια με αυτο το παιδι! Πλακα πλακα τι να κανει; Να την παρω κανα τηλεφωνο μολις φτασω αθηνα..
Λοιπον, αννα, συγκεντρωσου.. ας παρουμε το πιο ρεαλιστικο σεναριο.. εχω δυο κινητα και ξεμεινα και στα δυο απο μοναδες.. καταραμενη φτωχια με τις κωλοκαρτες και τις μοναδες κι αντε μεχρι να τελειωσει η βλαμμενη την παρλα της να περασεις τους αριθμους σε κυνηγησανε σε βιασανε και σου πηρανε και το κινητο με περασμενες ΠΙΑ τις μοναδες.... ασχετο... μα επιτελους!
Λοιπον, πρεπει ταχα μου να παρω τον ταδε ανθρωπο να με βοηθησει. Παω στο περιπτερο να παρω τηλεκαρτα. Εκει βλεπω οτι ο περιπτερας διαθετει τηλεφωνο. Σκεφτομαι, με συμφερει να αγορασω τηλεκαρτα ή να ριξω κερμα; Ντρεπομαι ρε γαμωτη μου και να τον ρωτησω μη με περασει για γυφτο. Λες και δεν ειμαι.. τελος παντων. Αν παρω τηλεφωνο απο του περιπτερα, δεν θα παω ποτε στον εν λογω τηλεφωνικο μπουθ. Αχ που να τους εχω αραγε τους James; Καπου μαζι με τις καραμελες θα ειναι κι η κασσετα.. στο κενο... τελος παντων..
Γαμα τον περιπτερα, θα παρω τηλεκαρτα!
Οκ, παω λοιπον στον θαλαμο, εδω εχω αλλο προβλημα, να το αγγιξω το ακουστικο ή να μην το αγγιξω; Πω πω πω πω! Οσο σκεφτομαι τα σαλια του καθενος και τα βρωμικα λαδωμενα μαλλια και αφτια που το εχουνε περασει κανονικοτατα, δεν μπορω, δεν μπορω, δεν μπορω!!!
Αλλα ειναι αναγκη.. πες οτι εχω ενα μαχαιρι στην κοιλια κι αιμοραγω τραγικα, σε μιση ωρα πεθανα απο αιμοραγια τι θα κανω; Θα σκεφτω τον λιγδιαρη ή το προσωπο που περιμενει και δεν ξερει τι εχει συμβει;
Ωραια.. μα τι λεω επιτελους; Αν ειχα μαχαιρωθει το αισθημα θα επαιρνα η το 166 απο το κινητο; Τι βλακειες καθομαι και σκεφτομαι χριστε μου!
Ας οψεται που κατουριεμαι!
Ελα λιγο ακομη και φτανουμε αννουλα κρατησουυυ!!!
Ωραια, εχω την καρτα κι εχω και τον θαλαμο. Αλλο παλουκι εδω που δεν μου καθεται.. για ποιον λογο εγω να κατσω να παρω τηλεφωνο τον ταδε αριθμο; Και τι με αφορα εμενα αυτος ο αριθμος; Μπορει απλα να το ειχε γραψει καποιος πριν που μιλουσε στο τηλεφωνο και να το ξεχασε κολλημενο!
Ουφ... για να δουμε.. τι αλλο; Εστω μπορει ενας ψυχανωμαλος να ηθελε με αυτον τον τροπο να πιασει φιλιες με τα κοροιδα που θα πεφτανε στην παγιδα.. α πα πα πα, δεν ειμαι εγω για τετοια! Δεν ειδες τι επαθε ο Βαγγος; Μακρια απο αυτα. Το λεει κι η παροιμια! Η περιεργεια σκοτωσε τη γατα! Αλλα να που... με... εε νταξει δεν μπορω να πω... αν ηταν μερα, χωρις κοσμο τριγυρω και ειχα το αμαξι με τη μηχανη αναμενη διπλα σαν τους μαφιοζους ετοιμη να εξαφανιστω σαν την κοτα στην παραμικρη υποψια θα το επαιρνα το νουμερο! Αλλα τι λεω η τρελη! Και που ξερω εγω αν αυτος ο ψυχακιας δεν ητανε καπου κρυμενος και πηρε τον αριθμο απο τις πινακιδες μου;! Μετα δεν θελει και πολυ να βρει που μενω! Πω πω ρε Γιωργο με αγχωσες στα καλα καθουμενα! Ουφ!
Here comes the hot stepper...και γαμω τα τραγουδακια... καλα παιζει αυτος, χμ... ελευσινα.. κανα πειρατικο θα ειναι.. τεσπα που λεν και στο χωριο μου..
Τι λεγαμε; Α, ναι.. ωραια, εντελλως φανταστικα ας πουμε οτι ξεχναω και μαχαιρια στην κοιλια και ραντεβου και απειλες και το λιγδιασμενο ακουστικο ετοιμο δειγμα χημικου πολεμου για το χημειο του κρατους κι ολα και νικαει η περιεργεια και το παιρνω το... παλιοτηλεφωνο!

«Τουυυυτ... τουυυυτ... τουυυυτ...
-εμπρος;
-Εεεε... εισαι βλακας! Χα χα!
Κλακ! Του το εκλεισα! Χο χο χο χο!!!!
Καλα μαλακα ειχα να κανω τηλεφωνικη φαρσα απο το δημοτικο!!!! Αχ καλο!!! Πλακα ειχε! Ας ξαναπαρω!
Τουυυτ... τουυυτ...
-ναι;!
-Χιχιχιχιχιχι..
-ποιος ειναι;
-Χιχιχιχιχι.... χμμμμφφφφ...χχχχιιιι...μμμμ....χφφφ..
-θα μιλησεις κοπελια ή θα συνεχισεις να γελας;
-....
-οτι και να κανεις τωρα εχω παρει ηδη τις πινακιδες σου. Αποψε κι ολας το βραδυ θα εισαι νεκρη.
-..........!!!!!!!!
Κλακ!
Του του του του του...»

Χμ... να μια ωραια καφετερια.. καιρος να τελειωσουμε μ αυτο.