Εικονα μου...

Τα σεντονια τεντωνουν τις φλεβες τους οταν, ασπρομαυρα, παραδινονται.
Ανωφελη παλη.

Μετα το σκοταδι,
το ερεβος στα ματια της,

βρισκεις το φως,
τον νυσταγμενο της παλμο...

Τ'ασπλαχνα χερια μου δεν μπορουν να σφιξουν ενα πουπουλο.
Χαμογελω στην ιδεα της, δοξασμενης πια, αναξιοπρεπειας μου.