Σαν ονειρα που μουσκεψανε
στην ακρη του χειμωνα
ακουω, συμμαζευομαι.
Δεν ξερω αμα της σκεψης μου ειμαι απομειναρι,
ή της ασφαλτου που περπατησα
ζεστες αναθυμιασεις.
Ισως και να ημουν θυμησες
μιας αλλης ζωης που δεν θα ζησω.
Μα ισως παλι να ειμαι
κι ο λογος για να ζω.
θα γυρίσω
Πριν από 1 ημέρα
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
πες μου.